Gepost door: willem42195 | 27 augustus 2011

Muurchallenge Geraardsbergen 27 augustus 2011

Het is iets langer stil gebleven op mijn blog dan gewoonlijk. Maar daar was een zeer goede reden voor Smile.

Niet dat er ondertussen niet getraind werd: we renden de hele tijd heen en weer tussen het dessertenbuffet en de bar, ondertussen met volle teugen genietend van de mooie bikinis natuur.

Maar nu zijn we dus (helaas Sad smile) weer helemaal terug.

Vandaag stond de eerste grote conditietest op het programma: 2x de (Kapel)Muur van Geraardsbergen beklimmen – al lopend weliswaar!

Ik reed samen met Dirk VD op. Petra en Christophe M hadden via email laten weten ook present te zullen zijn. Kort na aankomst kreeg ik echter een SMS van Petra: “Ik ben er maar start niet. Zal supporteren op de muur”. Dat konden we natuurlijk niet laten gebeuren en na enig aandringen liet Petra zich toch overhalen.

We spraken af om rustig te lopen. Morgenvroeg staat immers nog een lange duurloop op het programma en aansluitend voor mij het street floorball tornooi.

De start liet (om een voor ons onbekende reden) op zich wachten, maar om 16u11 waren we dan toch vertrokken. De eerste kilometer verliep hoofdzakelijk in dalende lijn. Daarna begon het echte werk. Door middel van een chip en strategisch geplaatste matten zullen we (hopelijk binnenkort) kunnen zien hoe lang we over het beklimmen van de Muur hebben gedaan.

De eerste doortocht verliep bijzonder vlot en zowel Petra als ikzelf hadden zo iets van ‘is het dat maar’. Boven op de KapelMuur werden we geflitst door Johnny. Daarna volgde een afdaling die maar bleef duren (de natte droom van Christophe M).

Voor de tweede ronde hadden de organisatoren een paar leuke variaties bedacht. Dit keer liepen we niet langs de Vesten maar door poortjes, over trappen en door een park. Mooi, leuk en vol afwisseling.

Ook de tweede beklimming van de Muur ging vlot al ben ik benieuwd om de tijden te zien – ik heb het vermoeden dat we iets trager waren. Petra dreef het tempo op en ik vroeg wat er aan de hand was. Een blik achterom verklaarde veel: er waren 2 vrouwen op komst.

Voor Petra het signaal om er vandoor te gaan en voor mij het moment om de teugels te vieren. De inspanningen die me morgen nog te wachten staan indachtig, verlaagde ik mijn tempo en liep rustig uit.

Petra eindidge als vierde vrouw en viel jammer genoeg net buiten de prijzen.

Josse zal het zich beklagen dat hij niet heeft mee gelopen. We weten allemaal dat hij elke morgen een kassei tussen zijn boterhammen legt en er waren vandaag een paar hele mooie exemplaren (voor de gelegenheid in goud, zilver en brons gespoten) te winnen! Bovendien staat dit parcours hem op het lijf geschreven.

We zijn verheugd over dit prachtig initiatief, de prima organisatie en we hopen dat er nog vele edities mogen volgen.


Responses

  1. Ik heb alvast mijn beentjes voor morgen ingesmeerd met da ” cremeke” van bij de inschrijving vandaag. Of het iets uit zal halen zullen we morgen zien.

  2. Het klimmen is nog steeds mijn ‘ding’ niet, maar wat een afdaling erna die maar bleef duren zeg, dat was FEESTEN!
    Volgend jaar zal ik er zeker weer bij zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: