Gepost door: willem42195 | 28 januari 2012

Binotan trail de nuit 2012

Op de Relais Givrés zagen Petra en ik deze affiche hangen. Dat was natuurlijk koren op onze molen en al snel hadden we beslist dat we hier niet mochten ontbreken. In allerijl schafte Petra zich nog een paar trailschoenen aan en er volgde ook nog een mailtje naar de dappere duurlopers dat de duurloop van zondag vervangen werd door een ‘lichtjestloop’ op zaterdag.

Helaas, geen enkele andere dappere duurloper voelde zich aangesproken. Zo verschenen enkel Petra en willem42195 in Hamme-Mille. We verwachtten niet teveel deelnemers en daarom vertrokken we vrij laat.

De inschrijving verliep vlot al was het niet meteen duidelijk waar de start zou worden gegeven. Uiteindelijk verzamelden zo’n 70-tal lopers aan een party-tent. Er volgde een korte uitleg en met 11 minuten vertraging konden we eraan beginnen.

Het was een fantastische ervaring. De weersomstandigheden waren ideaal: zacht, droog en een flauwe maan. Voor ons en achter ons een sliert van lichtjes en fluorescende kledij. Betoverend!

Net toen ik in de flow begon te geraken (na iets minder dan 6 kilometer) kwamen we abrupt tot stilstand. Wat was er aan de hand? Een vergadering? Blijkbaar had een of andere grapjas pijlen verwijderd. Hierdoor was het onmogelijk geworden om het parcours te volgen. We stonden een kwartiertje stil en kregen het koud.

De organisatie kwam ter plaatse en er werd beslist om twee groepen te maken: eentje voor de korte afstand en eentje voor de lange afstand. De groep voor de korte afstand vertrok als eerste. Een (in het frans!) foeterende Patrik Vankrunkelsven vertrok iets later op zoek naar de eerste groep.

Ons geduld werd nog wat langer op de proef gesteld. Verschillende lopers hielden het voor bekeken en besloten zelf de weg terug te zoeken. Uiteindelijk zette een groep van een 30tal lopers zich in beweging onder leiding van de organisator. Echter, al vrij snel viel de groep uiteen en was iedereen weer op zichzelf aangewezen.

Het parcours was pittig: zware modderstroken, venijnige hellingen, gevaarlijke afdalingen. De trailschoenen kwamen goed van pas Smile. Al zagen we ook andere taferelen: verschillende lopers kwamen ten val en sommigen gingen daarbij plat op de buik.

Na tien kilometer waren we terug aan het vertrekpunt van de 2e start. Er werd beslist om voor de 3e maal een lus te lopen en zo naar het startpunt terug te keren. Uiteindelijk stond er 14,67 kilometer op de teller (in plaats van 23 km).

Het gevoel na afloop was dubbel: sommige stukken smaakten ongelofelijk zoet en deden verlangen naar (veel) meer van dat. Helaas hebben we een groot deel van het parcours niet te zien gekregen. Ook het lange stilstaan tussenin en de hergroepering deden een stuk van de charme teniet. Samengevat: dit is het soort joggings dat ik nog heel vaak wil lopen maar dan wel zo als ze bedoeld zijn!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: